คิดถึงบ้าน.....คิดถึงที่ๆเคยจากมา

หลายปีแล้ว ที่ไม่มีโอกาศได้กลับไป
(และคิดว่าคงจะไม่ได้กลับไปอีกในชาตินี้)

นั่งเซิทหาชื่อแต่ละคนในครอบครัวในเน็ต
เผื่อว่าจะเจอและรู้ความเป็นไปของพวกเขาบ้าง

คิดแล้วก็ตลกตัวเอง..พวกเขาคงลืมไปแล้วมั้ง
ว่ายังมีเด็กเลวๆคนนี้อยู่

ก่อนเคยเชื่อในลิขิตฟ้าดิน
ปล่อยชีวิตไปตามโชคชะตา
แต่ฝันไม่เคยถึงฝั่ง

ผิดหวังในใจเรื่อยมา เพราะฟ้าไม่มีหัวใจ
จะเลวหรือดี มันอยู่ที่คน จะมีหรือจน มันอยู่ที่ใจ

ดินฟ้าไม่เคยลิขิต
ชีวิตจะเป็นเช่นไร
อย่าเลยอย่าถามฟ้า

ปีนไปให้สูงที่สุด อย่างที่คิดฝันไว้กับใจ
จะยากเย็นเท่าไร บอกใจว่าจะไม่กลัว

ไม่รอให้ฟ้าดินลิขิต ไม่ปล่อยให้ชีวิตผ่านไป
ไม่ว่าจะสูงจะไกลเท่าไหร่ บอกใจว่าจะไม่กลัว

ไม่ยอมให้ฟ้าหรือใครลิขิต อยากมีชีวิตที่ใฝ่ฝัน (ที่ใฝ่ฝัน)
ตั้งแต่วันนี้ นี่คือชีวิต ลิขิตของเราเปรียบชีวิตเป็นดังบทละคร
จะยอมให้ใครเขียนบทของเรา

ชีวิตจะเป็นเช่นไร ก็ขอให้เป็นเพราะเรา
เรื่องราวที่เราต้องเขียน